Waarlijk…
Psalm 139 vers 1-3:
“HEERE, U doorgrondt en kent mij. Ú kent mijn zitten en mijn opstaan, U begrijpt van verre mijn gedachten. U onderzoekt mijn gaan en mijn liggen, U bent met al mijn wegen vertrouwd.”
Sophie was op familiebezoek en ik was alleen. Ik at alleen mijn warme maaltijd. Ik las dus na die prak alleen uit de Bijbel. De keuze was gauw gemaakt: mijn favoriete Psalm 139. Soms heb je het gevoel dat niemand je begrijpt. Dan zie je er dus Eén over het hoofd: ja, precies! Ik was even aan die Psalm toe. Ik besloot om hardop te lezen. Dat klinkt in je eentje een beetje gek, maar ik kan het aanraden als je alleen bent: je leest langzamer en als je jezelf die heilige woorden hoort uitspreken, komen ze veel indringender binnen!
Alleen is niet altijd eenzaam. Alleen is wel eens goed! Ik las alleen hardop die prachtige woorden en ik voelde, ik wíst dat ik niet alleen was: God luisterde naar mij en begreep mij!
Het bracht me als vanzelf bij nummer twee in de ranglijst van mijn favoriete Bijbelgedeelten: Psalm 62 en dan in de NBG-vertaling: “Waarlijk, mijn ziel keert zich stil tot God.” Juist die woorden spreken me zo aan, omdat ik het meest bekend ben met de NBG maar ook omdat ik ooit een onberijmde versie van deze Psalm mocht zingen met Gospelkoor His Voice. Dat zong zo fijn, dat ging zo diep, dat was zo ontroerend! Juist de donkerbruine baspartij zong zo lekker! Die kan ik nog in mijn eentje zingen, die zit er ingeramd: “Waarlijk, mijn ziel keert zich stil tot God… Als een warme deken om een kleumende drenkeling!
Alleen kan vreselijk zijn, vooral als je iemand node mist. Maar toch… Ik zie en hoor in gedachten dominee N. Kleermaker uit Rotterdam, hoe lang is dat geleden, met geheven wijsvinger: “Maar tóch…”
Elia was ook alleen: 1 Koningen 19 vers 12b en 13: “En na het vuur kwam het suizen van een zachte stilte. En het gebeurde, toen Elia dat hoorde, dat hij zijn gezicht met zijn mantel omwikkelde, naar buiten ging en in de ingang van de grot bleef staan. En zie, een stem kwam tot hem, die zei: Wat doet u hier, Elia?”
Alleen kan heel erg zijn, maar toch… Alleen zijn in de stilte kan goed zijn! God komt vooral in de stilte. God komt vooral als je alleen bent. Ik kan me de mooie kanten van het leven in een klooster indenken. Het is niet goed, zo heeft God de schepping niet bedoeld, dat zien we aan de excessen die het celibaat soms voortbrengt, maar toch…
God kwam in de stilte: “Aad, wat doe je hier?”
“Waarlijk, mijn ziel keert zich stil tot God,
van Hem is mijn heil,
waarlijk, Hij is mijn rots en mijn heil,
mijn burcht, ik zal niet te zeer wankelen.”
“Doorgrond mij, o God, en ken mijn hart,
beproef mij en ken mijn gedachten.
Zie of er bij mij een schadelijke weg is
en leid mij op de eeuwige weg.”
Voor jou: zoek de stilte,
zoek alleen, zoek God
en Hij komt.
Waarlijk!