Bidden…
Jona 3 vers 10: “Toen zag God wat zij deden, dat zij zich bekeerden van hun slechte weg. En God kreeg berouw over het kwade dat Hij gezegd had te zullen aandoen, en Hij deed het niet.”
Soms vliegt het me aan: misschien lig ik volgende week wel op de intensive care. Dat kan natuurlijk altijd, maar nu is de kans toch veel groter. Ik las over een hoogbejaarde vrouw die zwaar ademde en het benauwd had, daar krijg ik het ook een beetje benauwd van. Er was laatst een jonge kerel op tv met een zuurstofmasker. Hij hijgde: “Dit is verschrikkelijk.” Dan komt er bij mij weer oud zeer naar boven van de afgelopen jaren: angst! Angst voor het ongrijpbare, het onbegrijpelijke, het onvoorziene. Angst dat ik de boel niet in de hand heb. Goddank zijn het nu alleen nog ‘opvliegers’, dan weet ik weer dat God ons in de hand heeft.
De Ninevieters, ja zo heten inwoners van Ninevé, waren behoorlijk geschrokken van Jona’s boodschap dat de stad na veertig dagen verwoest zou worden. Veertig dagen, waar heb ik dat eerder gehoord? De inwoners riepen een vasten uit, trokken rouwgewaden aan en ‘riepen met kracht tot God’. Gebeurt zoiets nu ook? Ja, er wordt nu veel voor de coronaproblemen gebeden. Kerken zetten hun deuren open voor stilte en individueel gebed of voor het aansteken van een kaarsje. We leven nu soberder en gezonder, denk alleen maar eens aan de milieuwinst. Schiphol staat vol met vliegtuigen, de snelwegen zijn bijna leeg. Maar ik hoor ook over dubieuze zorgen: zou na corona de economie wel weer gaan draaien zoals weleer? Ik ben bang dat we weer op dezelfde voet verder gaan als dit leed voorbij mag trekken: zakkenvullen, hebben, alles er uithalen wat erin zit.
Nu het vers in Jona dat hierboven staat: “God kreeg berouw over het kwade dat Hij gezegd had…” Waarom? Omdat de Ninevieters zich bekeerden en tot God riepen! Bekeren is niet alleen saamhorigheid tonen tijdens een pandemie, het is meer: het is: je meer op God richten, je afhankelijk weten van Hem en vertrouwen op Hem.
Gaat dat lukken? Deels misschien wel. We doen nu ons best, maar straks, als het ons weer voor de wind gaat? Bidden is een krachtig wapen, zo lezen we in Jona. Bidden kan wereldwijd en interkerkelijk, maar begint bij jezelf. Het gaat even niet gezamenlijk in de kerk. Het kan ook zoals Jezus adviseert in Mattheüs 6 vers 6: achter gesloten deur in uw binnenkamer. Ja precies, dat helpt ook tegen besmetting!
Ik noemde die veertig dagen al, we weten natuurlijk dat dit over de lijdenstijd gaat: het lijden en sterven van Jezus. Waarom was het verhaal van Jona op de kleuterschool zo spannend? Die grote vis natuurlijk, die Jona opslokte en na drie dagen op het droge uitspuwde. Jezus stierf voor ons aan het kruis, daalde af tot in de hel en stond na drie dagen weer op, voor jou en mij! Het hele Oude Testament is één grote verwijzing naar het Nieuwe Testament en daar lees ik:
“Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.”
Dit is Goede Vrijdag: Zijn lijden en sterven.
Dit is Pasen: de opstanding!
Dit geeft moed om te bidden,
moed om te geloven,
moed om Pasen te vieren:
met de opgestane Heer!