Stil…
Lukas 2 vers 8 en 9a: “En er waren herders in diezelfde streek, die zich ophielden in het open veld en 's nachts de wacht hielden over hun kudde. En zie, een engel van de Heere stond bij hen en de heerlijkheid van de Heere omscheen hen…”
Vroeger deed ik het al met de kinderen, nu heb ik het herontdekt: in de wintermaanden ’s avonds in het donker de Molenkade rondfietsen: ik geniet van de stilte, vooral als het windstil is. Ik hoor alleen een paar ganzen gakken en een enkele meerkoet nijdig keffen. Ik kijk altijd verliefd naar de verlichte raampjes van de molens aan de overkant: je zult daar maar wonen: even naar buiten lopen, de donkerte in, even naar de lucht kijken. Verder alleen maar rust.
Een Bijbels woord daarvoor is: Sela. Het staat met grote letters op ons campertje en je kunt het negenenzestig keer in de Psalmen lezen. Zal ik het nog één keer uitleggen? Sela is eigenlijk een muzikale aanwijzing, maar het staat niet voor niets in de Bijbel, want er staat natuurlijk níets voor niets in de Bijbel. Het betekent: rustpunt, verandering van maat of toonsoort. Precies: dat gebeurt er als we in onze camper stappen. Dat ervaar ik als ik alleen de stilte opzoek: Sela. God laat Zich vinden in de stilte. Ik had het ook als ik de hond uitliet: even naar de Noord: hoe ziet de lucht eruit, hoe is het tij, varen er schepen? Sela, ook daar liet God liet Zich vinden, dat wil zeggen: als ik ervoor openstond.
Door corona wordt het voor velen een stille Kerst, misschien wel een eenzame Kerst. Eenzaamheid kent meer varianten dan we denken. Ik hoorde iemand verzuchten: “We hebben met die zondag erbij dit jaar drie dagen Kerst.” De vraag is: welke Kerst missen we dan, het gezellig samenzijn en lekker eten of het echte Kerstfeest, de beleving van het Kerstevangelie? Dat gaat over Jezus, onze Verlosser, Die voor ons naar de aarde kwam.
De herders waren buiten en hielden de wacht, in de stilte van de nacht. Er staat niet dat ze Gods aanwezigheid zochten, toch kwám God wel in die stilte! Laten wij Hem wél zoeken. Misschien is juist deze Kerst daar uitermate geschikt voor. Inmiddels zijn wij tweeën in quarantaine vanwege besmetting van mijn schoonmoeder. Hoe dichtbij is die dreiging dan opeens! Laten we de coronamaatregels, misschien ook voor jou verplichte eenzaamheid, benutten: zoek de stilte en zoek daarin Gods Geest in je hart: gemeenschap van de Heilige Geest, een moment van rust en vrede: Sela.
In 2 Koningen 19 vers 12 en 13 staat over Elia: “Op de aardbeving volgde een vuur, maar de HEERE was ook niet in het vuur. En na het vuur kwam het suizen van een zachte stilte. En het gebeurde, toen Elia dat hoorde, dat hij zijn gezicht met zijn mantel omwikkelde, naar buiten ging en in de ingang van de grot bleef staan. En zie, een stem kwam tot hem, die zei: Wat doet u hier, Elia?”
Hoor, een stem komt tot jou: “Wat doe jij hier? Zoek je gezelligheid of zoek je Mij?”
Even geen horizontale communicatie.
Even geen wereldse hectiek,
maar alleen contact met God.
Ik denk aan Psalm 62 vers 2 en 3 (NBG): “Waarlijk, mijn ziel keert zich stil tot God, van Hem is mijn heil; waarlijk, Hij is mijn rots en mijn heil, mijn burcht, ik zal niet te zeer wankelen.”
Dit moet je ervaren. Dit mág je ervaren, als je God zoekt in de stilte.
2 Kor. 13 vers 13: ”De genade van de Heere Jezus Christus, de liefde van God en de gemeenschap van de Heilige Geest zij met u allen. Amen.”
Sela.