Vluchten kan niet meer…
Psalm 91 vers 1-4: “Wie in de schuilplaats van de Allerhoogste is gezeten, zal overnachten in de schaduw van de Almachtige.
Ik zeg tegen de HEERE: Mijn toevlucht en mijn burcht, mijn God, op Wie ik vertrouw!
Want Híj zal u redden van de strik van de vogelvanger, van de zeer verderfelijke pest.
Hij zal u beschutten met Zijn vlerken, onder Zijn vleugels zult u de toevlucht nemen,
Zijn trouw is een schild en een pantser.”
Twee weken geleden lag onze grootste grootgrutter plat: een storing in hun computersysteem. Eén foutje in de software, één virusje en…
Wás het wel een storing, of kwade opzet? En wie dan? Een losgeld eisende crimineel? Een gemene concurrent? Een AI-systeem dat op eigen houtje toesloeg… Poetin…? Wíj zullen het nooit precies weten. Hier en daar ontstond er onrust… alsof er al hongersnood dreigde! Je kon niks meer bestellen, er werden geen boodschappen bezorgd, sommige schappen waren leeg… wat nu? Paniek! Er werd door sommigen gehamsterd! Het wc-papier was alweer op!
Ministers waren bezorgd, de Tweede Kamer stelde vragen: we moeten systemen bedenken om dit te voorkomen! We moeten voor minstens een week voorraad in huis hebben!
Eén klein virusje, één kwaadwillende, of één slimme scholier en alles ligt plat…
Maar het kan nog veel erger: één piepklein virusje in een elektriciteitscentrale en… héél Nederland… héél Europa… Dagen? Weken? Weet je wat er dan allemaal gebeurt? We hebben geen stroom meer, geen water, geen verwarming. Bij die grootste grutter kun je niet meer afrekenen. Wat? Daar gaan de deuren niet eens open!
Stoplichten gaan op zwart. De polders worden niet meer bemalen, want bijna alle gemalen zijn intussen geëlektrificeerd: we krijgen natte voeten, of nog erger! Stormvloedkeringen doen het niet meer. Telefoonnetwerken vallen uit: dus niet meer bellen en gebeld worden… niet meer pielen met je telefoon, wat moet ik dán de hele dag! Ziekenhuizen hebben voor hooguit een paar dagen brandstof. Zou Poetin dan dieselolie aan óns leveren? Geen radio en televisie…
Het kán nóg veel erger: als Poetin nou eens per ongeluk met zijn elleboog tegen die rode knop van de atoomaanval stoot… of Trump, híj wérkt graag met zijn ellebogen… of… als Poetin geen andere uitweg meer ziet? Of… als Trump zijn verkiezingen verliest? Een kat in het nauw…
Frans Halsema en Jenny Arean zongen dik 50 jaar geleden: “Vluchten kan niet meer, alleen nog schuilen, bij elkaar.“ Prachtig natuurlijk, dóen als het nodig is: schuilen bij elkaar, met de billen bloot, eerlijk en open! Krop het niet op: álles delen, met iemand die je begrijpt!
Maar… er is toch meer?
Nu ga ik rare gedachten krijgen… of niet… zou het kunnen dat sommigen stiekem geníeten van de rust die we dan… We hollen zo hard, we móeten zo veel… vluchten kan sowieso niet meer… dan staan we met z’n allen vast in de file…
Nee, het is natuurlijk erg als er zoiets ingrijpends zou gebeuren, maar je kan altijd schuilen bij Iemand met een hoofdletter: lees de Bijbeltekst hierboven nog maar eens na.
Trouwens… wat die drukte betreft, daar hebben we geen totale lockdown voor nodig, ik dacht aan een andere Bijbeltekst. Woorden van Jezus, tegen jóu en míj in Mattheüs 11 vers 28: “Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven.”
En dat erge, dat loopt niet af zoals het lijkt, het loopt af zoals Psalm 91. Daar zegt God Zelf:
“Ik zal hem met lengte van dagen verzadigen,
Ik zal hem Mijn heil doen zien.”
Dus géén paniek!