Pasen…
Johannes 20 vers 14-16: “Maria stond huilend buiten bij het graf en terwijl zij huilde, boog zij voorover in het graf, en zij zag twee engelen in witte kleding zitten, een aan het hoofdeinde en een aan het voeteneinde van de plaats waar het lichaam van Jezus gelegen had; en die zeiden tegen haar: Vrouw, waarom huilt u? Zij zei tegen hen: Omdat ze mijn Heere weggenomen hebben, en ik weet niet waar ze Hem neergelegd hebben.
En toen zij dit gezegd had, keerde zij zich naar achteren en zag Jezus staan, maar zij wist niet dat het Jezus was. Jezus zei tegen haar: Vrouw, waarom huilt u? Wie zoekt u? Zij dacht dat het de tuinman was, en zei tegen Hem: Mijnheer, als u Hem weggedragen hebt, zeg mij dan waar u Hem neergelegd hebt en ik zal Hem weghalen. Jezus zei tegen haar: Maria! Zij keerde zich om en zei tegen Hem: Rabboeni; dat betekent: Meester.”
De zon verdween
in ’t diepst der zee,
nam licht en warmte
met zich mee.
Een kille bries
en duisternis
op Golgotha
waar Jezus is.
De vogels waren
even stil.
Hij riep: “Waarom”,
maar ‘t was Gods wil.
Door God verlaten
ging Hij heen.
Hij gaf de geest,
de hel verscheen…
Maar ’s morgens vroeg
die eerste dag,
Maria zocht
terwijl ze zag:
de steen was weg,
ze vond Hem niet.
Het graf was leeg,
nog meer verdriet!
Toen rees de zon,
de kou verdween:
ze hoord’ een stem,
keek om zich heen:
was half verblind
door haar verdriet,
zag ze het goed,
dat kan toch niet?
MEESTER!