Berg…
Het moest even anders.
Hier een oude herinnering: de vakantie met ons eerste oude campertje in 2010:
Psalm 121 vers 1: “Ik sla mijn ogen op naar de bergen, vanwaar mijn hulp komen zal.”
Hij heeft het ‘m gelapt! Ons 28 jaar oude campertje! Hij heeft ons de Alpe d’ Huez opgesjouwd. Het dieseltje, eigenlijk ‘net an’ voor die bus, heeft het luid grommend en uit protest toch wel een beetje rokend gepresteerd! Wij waren trots op hem. Hij heeft als beloning een mooie sticker van die berg op zijn achterbumper gekregen.
Als je daar aan komt rijden, hef je onwillekeurig je ogen op naar die berg en dan is het even slikken: veertien kilometer steil omhoog, 21 haarspeldbochten.
Deze berg is door de Tour de France een soort bedevaartsoord voor pedaalridders. Door de verdienste van Hollandse wielrenners en sinds de ‘Alpe du zes’, de strijd om geld te innen voor kankeronderzoek, vooral een Hollandse berg. Er zijn hier kilo’s verf gesmeerd of gespoten aan opbeuringen en andere grappen zoals:”Zet ‘m op Kees”of ‘Nog ff Jan’ Er wordt daar soms veel geleden. Je ziet sommigen onderaan al vreselijk zwoegen, dan denk je: wat erg, die moet nog zo ver! Ik heb die manier van presteren niet zo in me. Ik heb eens geprobeerd te gaan hardlopen, maar ik kan het niet opbrengen te gaan hollen, terwijl ik helemaal geen haast heb.
Toen ik onderaan die berg langs de binnenspiegel omhoog blikte, ontdekte ik dus een andere invalshoek van Psalm 121. Je kan onder de indruk raken van Gods almacht. Je kan ook opzien tegen die berg, omdat je er tegenaan moet en bang bent dat je het niet gaat redden.
Je zult maar thuis zitten en op de uitslag van het onderzoek wachten, je zult maar op de wachtlijst staan voor een zware operatie, je zult maar… zo kan ik nog wel een kwartiertje doorgaan.
Als je tegen jouw berg opziet, hef dan je ogen op naar ‘de’ bergen. De kolossale bergen, die onze machtige God geschapen heeft. Daarbij zijn wij mensen zo nietig. Toch zijn wij de kroon op Zijn Schepping. God heeft jou bij je naam geroepen, Hij houdt ook jou in ’t oog! Lees maar na, in Jesaja 49 vers 16 staat: “Zie, Ik heb u in beide handpalmen gegraveerd,”
Lees nu eens Psalm 121. Dan kom je het belangrijkste zinnetje van deze Psalm tegen in vers 7: ”Uw ziel zal Hij bewaren” Die belofte hebben we! Als je dáárvan overtuigd bent, dan is die steile berg eigenlijk niet zo belangrijk meer!
Je kan je problemen hiermee niet wegpoetsen. Je kunt het daarmee wél relativeren! Je zorgen worden ondergeschikt aan Gods belofte, want Hij bewaart jouw ziel!
In de berijmde Psalm staat Gods belofte zo:
“De Heer zal u steeds gadeslaan,
Hij maakt het kwade goed,
Hij is het die mij hoedt,
Hij zal uw komen en uw gaan,
wat mij mag wedervaren
in eeuwigheid bewaren.”