Dorst…
Prediker 1 vers 8: “Alle dingen zijn zo vermoeiend, dat niemand het kan uitspreken. Het oog wordt niet verzadigd van zien, het oor wordt niet vol van horen."
Goed gezien, deze Bijbeltekst heb je vorige week al gelezen. Ik was er nog niet over uitgedacht, er kwam nog veel meer bovendrijven en daar word ik een beetje moe van.
Onze buik is vol, onze kasten zijn vol, onze mailbox is vol, onze telefoon is vol, onze kliko is vol en onze agenda is vol! Er rijden bestelwagens van een grootgrutter door de woonwijken met daarop de wervende tekst: “Druk, druk, druk, en toch een volle koelkast!”
Er varen immense olietankers de wereld rond die hun volle buiken bij de Maasvlakte legen. Van die blubber maken ze brandstof en wat ze overhouden blazen ze de lucht in. Tankwagens met die brandstof rijden naar alle tankstations en legen hun buiken. Wij tanken daar en rijden als dollen van hot naar haar om diezelfde brandstof de lucht in te blazen. We hopen daarmee onze dorst te lessen, maar dat lukt niet, want intussen wordt het oog niet verzadigd van zien, het oor niet vol van horen en wij krijgen nog meer dorst! Hoe komt dat toch?
Ik las ergens op internet: “God heeft ons allen gemaakt met een ingebouwd verlangen om de zin van het leven te vinden en onze tijd door te brengen met dingen die zinvol zijn.” Kijk, dáár gaat het mis! Het gras lijkt verderop veel groener en als we het willen grijpen dan verdwijnt het weer in de verte: we jagen een fata morgana na, een luchtspiegeling, een utopie, omdat we niet meer weten wát we zoeken! Ons vermeende doel lijkt op de horizon: je kunt heel hard gaan hollen, maar het komt geen millimeter dichterbij.
* “Een weekje zon in Turkije boek je natuurlijk bij… met aquapark met vier glijbanen, entertainment voor jong en oud, ruime moderne kamers met airco, inclusief bitterballen, kroketten en Hollandse koffie!” Wel jammer dat je zicht hebt op de puinhopen van die aardbeving: dat is wel een beetje deprimerend.
* “Twintig dagen Indonesië voor… Een prachtige natuur, ellenlange stranden, culturele pareltjes: Indonesië heeft het allemaal!”
Wat koop je ervoor? Ben je daarna gelukkiger als je weer thuis bent? Nee, we zijn geen stap verder! Weet je hoe dat komt? Ontkerkelijking neemt nog steeds toe, daardoor missen we de zingeving van het leven: liefde voor God, liefde voor elkaar! Geluk kun je niet binnen harken, geluk moet je weggeven en samen delen! Dán krijg je een horizon die steeds dichterbij komt!
Maar wij gaan toch braaf elke zondag naar de kerk? Wij leven toch heel netjes? Dat wel, maar we laten ons toch wel meesleuren door de gekte: meer, beter, duurder!
* ”Kleine elektrische auto leasen voor maar… per maand!”
We drinken alles wat de wereld biedt en we krijgen steeds meer dorst: “Het oog wordt niet verzadigd van zien, het oor wordt niet vol van horen.”
Ik dacht aan drenkelingen die op zee van dorst kunnen sterven: als ze de verleiding niet meer kunnen weerstaan en zout water drinken, zijn ze ten dode opgeschreven: ze krijgen steeds méér dorst en de waanzin slaat toe: ze vergiftigen zichzelf, met de dood tot gevolg.
In Johannes 4 vers 13 en 14 staat het zo: “ Ieder die van dit water drinkt, zal weer dorst krijgen, maar wie drinkt van het water dat Ik hem zal geven, zal in eeuwigheid geen dorst meer krijgen.”
Vanavond lazen we ‘toevallig’ in ons bijbels dagboek Amos 5 vers 14: “Zoek het goede en niet het kwade, opdat u leeft! “
Dat willen we toch allemaal? Leven!